Sprawdzanie portów

Otwarty port oznacza, że aplikacja sieciowa na Twoim urządzeniu aktywnie nasłuchuje przychodzących żądań połączenia na tym kanale, a zapora sieciowa routera przepuszcza pakiety z zewnątrz. Na przykład serwer WWW potrzebuje otwartego portu 80 lub 443, aby użytkownicy zewnętrzni mogli ładować stronę internetową w swoich przeglądarkach.

Ta rozbieżność jest zwykle spowodowana jedną z trzech typowych blokad: Po pierwsze, lokalny router blokuje ruch, ponieważ nie skonfigurowałeś reguły przekierowania portów, aby kierować ruch na Twoje konkretne urządzenie. Po drugie, zapora sieciowa systemu operacyjnego (taka jak Windows Defender lub ufw) blokuje przychodzące żądania. Po trzecie, Twój dostawca usług internetowych (ISP) może blokować port na poziomie operatora.

Standaryzowane porty obsługują konkretne protokoły internetowe. Typowe numery obejmują: Port 21 dla FTP (Transfer plików) Port 22 dla SSH (Secure Shell zdalny dostęp), Port 25 dla routingu e-mail SMTP, Port 80 dla standardowego nieszyfrowanego ruchu HTTP, Port 443 do bezpiecznego, szyfrowanego przeglądania HTTPS i Port 3389 dla Pulpitu zdalnego systemu Windows (RDP).

Twój router korzysta z systemu o nazwie NAT, aby udostępniać jeden publiczny adres IP wszystkim lokalnym urządzeniom w twojej sieci domowej (takim jak komputer, telefon i konsola). Kiedy zewnętrzne żądanie trafia na router na konkretnym porcie, router nie wie, które urządzenie powinno je otrzymać. Przekierowanie portów mówi twojemu routerowi: „Wyślij cały ruch przychodzący na porcie 80 bezpośrednio do mojego lokalnego serwera WWW pod adresem 192.168.1.50.”

Tak, znacząco. Gdy VPN jest podłączony, Twój ruch jest kierowany przez zdalny serwer, zmieniając Twój publiczny adres IP na adres IP serwera VPN. Jeśli przeprowadzasz test portów, sprawdzasz porty na serwerze VPN, a nie na swoim domowym routerze. Ponieważ prawie wszyscy dostawcy premium VPN domyślnie blokują wszystkie porty przychodzące w celu ochrony swoich użytkowników, test zazwyczaj zgłosi, że porty są zamknięte.

CGNAT to strategia wdrożenia stosowana przez wielu operatorów komórkowych i domowych dostawców usług internetowych, w ramach której tysiące oddzielnych routerów domowych współdzieli jeden publiczny adres IP zarządzany w centrum danych ISP. Jeśli twoje połączenie znajduje się za CGNAT, tradycyjne przekierowanie portów na poziomie routera całkowicie zawiedzie, a wszystkie porty przychodzące będą wyświetlane jako zamknięte, ponieważ nie masz wyłącznego dostępu do bramy publicznego adresu IP.